getuigenis Marie Bamutese

WakkerVoorVrede_0195Het geloof en spiritualiteit als bron voor vrede en geluk

‘Behandel anderen altijd zoals je zelf wil behandeld worden.’
‘Heb je naaste lief.’

Deze woorden vormen de basis voor elk geloof en spiritualiteit, zeker voor mij. Ik ben absoluut niet heilig, verre van. Net als andere mensen, heb ook ik mijn zwakheden.  Alleen probeer ik middels het geloof de schade te beperken: door zelfreflectie, het gebed en het sacrament van de biecht.

Ik ben afkomstig uit een zeer gelovige familie. De spiritualiteit en het geloof werden mij met de paplepel ingegeven. Hiervoor ben ik God en mijn familie eeuwig dankbaar. Persoonlijk vond/vind ik dat men het geloof een kans moet geven in het leven. Ik herinner mij dat ik als kind elk moment van rust aangreep om te bezinnen. Plots begon ik de aanwezigheid van God in alles rondom mij te ervaren: Gods aanwezigheid in de heuvels van Rwanda, het land waar ik vandaan kom, Gods aanwezigheid in de bloemen, de planten, het water van de rivieren, in de regen, de zon, de lucht die we inademen, in de mensen, de dieren, … Hoe meer ik in dit alles Gods grootheid, Zijn genade en barmhartigheid ervoer en nu nog ervaar, hoe meer mijn hart met geluk, vreugde en vrede werd/wordt vervuld.

Het geloof vraagt ons om veel empathische inzichten te hebben. Het kunnen vertrekken vanuit ‘de leefwereld van de andere’ en diens behoeften, is de sleutel tot naastenliefde en dus ook tot vrede. In deze moeilijke tijden waarin geweld primeert boven liefde en dialoog, is het geloof in de brede betekenis van het woord, meer dan nodig. Geloof en spiritualiteit kunnen niet los staan van elkaar. De spiritualiteit dwingt ons om een diepgaander leven te leiden. Het is door constant onszelf te bevragen en daarbij stil te staan, dat we een betere kijk op de wereld rondom ons ontwikkelen. Op die manier geven we een betekenis aan ons bestaan via het geloof. Dan pas is het mogelijk om een juist antwoord te vinden op de problemen en conflicten in de wereld. Want met geweld los je niets op, wel integendeel.

Voor de mensen die mij niet kennen: ik heb twee keer de massamoorden van ‘de Rwandese tragedie’ overleefd, eerst in Rwanda, dan in Congo. Een groot deel van mijn familie, mijn vader, moeder, grootouders, nonkels, neven en nichten … hebben het niet overleefd. Het is dankzij het geloof dat ik, ondanks dit alles, de kracht vind om de daders te vergeven. Maar vooral geen wraakgevoelens koester. Ik smeek wel elke dag om Gods barmhartigheid voor mij, voor mijn familie, én voor alle daders om elkaar te vergeven en om het lijden van elk slachtoffer van de Rwandese tragedie te erkennen. Dan pas zal het mogelijk zijn om weer met elkaar in vrede te leven. Vrede en geluk begint bij jezelf, dus bij ieder van ons.

Marie Bamutese