Langemark-Poelkapelle toont gastvrijheid

85

Hoewel het Fedasil asielcentrum niet centraal gelegen is in onze gemeente, heeft het intussen toch een vaste stek veroverd in onze leefgemeenschap. Bewoners vinden de weg naar onze winkels, naar het consultatiebureau van Kind en Gezin…; omgekeerd vinden vrijwilligers en bezoekers de weg naar het centrum. Als gemeentebestuur proberen wij de werking van het opvangcentrum zo goed mogelijk te omkaderen en ondersteunen; we stimuleren samenwerkingsverbanden en faciliteren integratie-bevorderende projecten.

Met de VDAB en de Boerenbond is een samenwerking opgezet om bewoners de mogelijkheid te bieden tijdelijk aan de slag te gaan op landbouwbedrijven. We zoeken hoe we nog meer kansen kunnen creëren om mensen, ook al is het tijdelijk, aan een job te helpen. Verveling is immers dodelijk, en veel asielzoekers staan te trappelen om aan de slag te gaan.

Twee recente initiatieven wil ik graag in de spots plaatsen. Voetbalclub VK Langemark-Poelkapelle sloot onlangs een samenwerkingsovereenkomst met het centrum. De club engageert zich om trainingssessies te organiseren voor jonge asielzoekers. Fedasil kan ook gebruik maken van de accommodatie van de club om vriendschappelijke wedstrijden te organiseren. Voor het jaarlijkse Paastornooi van VKLP worden één of meer teams van jongeren uit het opvangcentrum samengesteld. Zo wil onze gemeentelijke ploeg zijn erkenning waarmaken als pilootclub in het kader van het maatschappelijk integratieproject ‘iedereen op het veld’.

Met de vzw CreaThera sloot de gemeente een engagementsovereenkomst om maandelijks twee muziekworkshops te organiseren in het Fedasil centrum. De bedoeling is om bewoners van het centrum kansen te bieden om zich via muziek en dans creatief te uiten. Het creatief proces kan ook helpen om trauma’s, die veel vluchtelingen met zich meedragen, te verwerken. De workshops staan ook open voor niet-bewoners en bevorderen zo ontmoeting en uitwisseling.

Het mag duidelijk zijn dat wij als gemeente Langemark-Poelkapelle het asielcentrum niet als een ‘last’ zien, maar als een kans om ons gastvrij te tonen aan mensen die noodgedwongen hun thuis moesten verlaten. Als Westhoek-gemeente, die 100 jaar geleden helemaal leegliep door oorlogsgeweld, zijn we dat aan onszelf verplicht.